آن تحيّات باشد و تقديم و تأخيرى در الفاظ ؛ قياس بايد كردن با آنكه تحيّات مذهب بو حنيفه نه بر قاعدت آن تحيّاتست كه شفعويان « 1 » خوانند ، و فرق ظاهرست ، و گر دو تحيّات مىشايد مگر سه هم شايد ، و جعفر صادق نيز مجتهدى باشد از مجتهدان الّا آنست كه بمذهب اهل البيت در تحيّات آنچه واجبست كلمات شهادتين است و صلوات بر مصطفى و آلش ، و دگر الفاظ و كلمات سنّت است و فرق ميان واجب و مندوب اليه ظاهر است ؛ مخالفت بيشتر ازين نيست درين دعوى ؛ و السّلام على النّبىّ محمّد و آله . آنگه گفته است : « فضيحت سى و سيوم - رافضى بر سنّت مصريان رود و دو روز پيش نيّت ماه رمضان بكند ، و چون دو روز بعيد مانده باشد افطار كند ، و بمصر همچنين كنند و بجدول روزه دارند ، و عيد يك روز پيشتر كنند مخالفت آل عبّاس را » . اما جواب اين كلمات : اوّل آنست كه مجبّران گويند كه : واجب نيست خداى را دانستن تا پيغمبر بنيايد اقتدا « 2 » بمصريان كه اين معنى مذهب مصريانست و مذهب مجبّران ، و كسى ديگر را اين مذهب و مقالت نيست اين جواب آن تعصّب و بىادبى است كه كرده است . اما جواب آنچه « دو روز پيشتر از رمضان روزه درگيرند » به حساب كورتر است كه زهّاد و عبّاد شيعه به دو ماه پيشتر از رمضان روزه درگيرند امّا نه بنيّت ماه رمضان روزه دارند و كتب فقهاى ايشان در احتياط اين مسأله و عدد رؤيت هلال و عدد شهور « 3 » بر اختلاف احوال أظهر من الشّمس است و بجدول و نجوم و مانند اين هرگز معترف نبوده‌اند و آن را منكر باشند و روزه عيد گشايند « 4 » ؛ و درين معنى تقيّه‌اى نتوان كردن ، بلى جماعتى اخباريّه كه خويشتن را شيعت خوانند اين معنى مذهب ايشان بوده است و از ايشان بسى نمانده‌اند و گر جائى باشند اين معنى پنهان اصوليان كنند كه علم الهدى و شيخ بو جعفر طوسى و علماء ما از متأخّران بر ايشان انكار كرده‌اند در مسائلى كه اين يكى از آنست و ايشانرا قمع و قهر كرده‌اند و تظاهر نيارند كردن

--> ( 1 ) - م ب ن : « كه شافعيان » . ( 2 ) - يعنى بعنوان اقتدا بمصريان يا به جهت اقتدا بمصريان مانند « مقدرا » يا « مقدّر را » كه بطور وفور در تعبيرات مصنف ( ره ) در سابق ياد شده است . ( 3 ) - كذا در نسخ و شايد « شهود » باشد ( بدال ) . ( 4 ) - م ب ن : « و در روز عيد روزه بگشايند » .